Pielęgnują swoją historię

22 czerwca mieszkańcy Tarnawy oraz licznie przybyli goście mieli okazję uczestniczyć w wyjątkowym wydarzeniu – uroczystościach z okazji setnej rocznicy powstania miejscowej jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej. To podniosłe święto, wpisujące się w obchody „Powrotu do tradycji w Noc Świętojańską”, zgromadziło lokalną społeczność, przedstawicieli służb mundurowych, samorządowców, duchowieństwo oraz licznych sympatyków straży pożarnej, tworząc niezapomniany festiwal patriotyzmu, tradycji i wspólnego świętowania.

Obchody rozpoczęły się o 13:15, kiedy pododdziały druhów-ochotników zgromadziły się pod budynkiem szkoły w Tarnawie, formując szyk, w którym przemaszerowały do kaplicy p.w. Podwyższenia Krzyża. Tam, o godzinie 14:00, odprawiona została msza święta w intencji strażaków oraz mieszkańców.

Oficjalna część uroczystości miała miejsce na placu przed remizą OSP, a poprowadził ją Komendant Gminny Związku OSP RP, druh Adam Kubik, mając do pomocy radnego Łukasza Zawadzkiego, pełniącego funkcję spikera.

Historię jednostki przybliżył jej prezes, druh Stanisław Słaboń. A zaczyna się ona przed stu laty, kiedy to z inicjatywą powołania takiej organizacji wystąpił Józef Domagała (s. Wojciecha). 20 czerwca 1925 roku wybrano pierwszy zarząd, w składzie: Stanisław Pawlik (prezes), Piotr Rup (wiceprezes), Jan Majos (sekretarz), Franciszek Karlik (skarbnik), Jan Knapik (naczelnik), Józef Domagała (zastępca naczelnika), Stefan Zgadzaj (gospodarz), Jan Sieradzki (adiutant). W gronie założycieli i członków zarządu byli rolnicy, mieszkańcy Tarnawy o nastawieniu patriotycznym i społecznym. Jak czytamy w publikacji autorstwa Jacka Sypienia – Jan Knapik (ur. 13.05.1891 r.), Jan Majos (ur. 4.03.1895 r.) i Stefan Zgadzaj (ur.16.09.1895 r.), podczas I wojny światowej zgłosili się na ochotnika i służyli w 2. Pułku Ułanów Legionów Polskich.

Nowo wybrany zarząd miał niełatwe zadanie. Brakowało sprzętu gaśniczego i własnej siedziby. Dzięki samozaparciu strażaków oraz pomocy i ofiarności mieszkańców wsi Tarnawa udało się przezwyciężyć trudności. Już w 1927 roku, kiedy na czele jednostki stanął miejscowy nauczyciel, Jan Wawer, zainicjowano budowę drewnianej, okazałej remizy, która służyła strażakom przez 30 lat.

W roku 1934, ówczesny naczelnik Jan Sieradzki, rozpoczął starania o nadanie jednostce sztandaru, co ziściło się 10 czerwca 1935 roku, a uroczystość rozpoczęła się od mszy św. w kościele w Zadrożu. Poświęcenia tego ważnego symbolu dokonał ks. Józef Later, proboszcz Imbramowic.

Po wojnie strażacy z Tarnawy wznowili działalność, brali udział w szkoleniach i akcjach gaśniczych, a jednostka wzbogacała się o sprzęt. W 1955 roku, gdy komendantem był Franciszek Grzywa, wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej remizy, która powstała w dużej mierze dzięki społecznej pracy strażaków i pomocy mieszkańców. Pierwszy samochód (marki Żuk), trafił do jednostki w 1972, a nowy sztandar, na jubileusz 60-lecia działalności – w 1985 roku.

W 1994 roku rozpoczęto prace projektowe, a rok później rozpoczęto budowę nowej remizy. Była to zasługa zarządu w składzie: Aleksander Łasiński (prezes), Adam Bogacki (zastępca prezesa), Franciszek Grzywa (naczelnik), Stanisław Słaboń (zastępca naczelnika), Zygmunt Latos (skarbnik), Włodzimierz Frąs (sekretarz), a później Jarosław Półtorak, Marek Sobota (gospodarz). Ten zarząd doprowadził budowę remizy do stanu surowego.

Ważnym dniem w historii straży był 29 sierpnia 2010 roku, kiedy to podczas uroczystości otwarcia Centrum Integracji Społecznej w Tarnawie, przekazano jednostce nowy samochód pożarniczy marki Magirus. Na placu przed budynkiem odbyła się uroczysta msza święta, koncelebrowana przez ks. Zbigniewa Szewczyka, proboszcza parafii Imbramowice oraz ks. Romana Patyka, wikariusza parafii Zadroże. Po mszy duchowni poświęcili krzyż ustawiony przed budynkiem, sam obiekt oraz nowy pojazd.

Od 2013 roku przy jednostce działa męska Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza, a od 2016 także drużyna żeńska.

Ostatnie lata działalności OSP w Tarnawie, to ciągłe doskonalenie zdolności ratowniczych, doposażanie jednostki, remonty i modernizacje remizy, udział w szkoleniach i zawodach sportowo-pożarniczych oraz aktywny udział w życiu sołectwa i całej Gminy Trzyciąż.

wieloletnia ofiarność i zaangażowanie

Z okazji jubileuszu jednostka OSP w Tarnawie została odznaczona Złotym Znakiem Związku, a druh Stanisław Słaboń odznaką „Zasłużony dla Pożarnictwa Ziemi Olkuskiej”. Podziękowaniami uhonorowano także zasłużonych strażaków seniorów, druhów: Stanisława Latosa, Adama Bogackiego oraz Franciszka Grzywę.

Podczas uroczystości odsłonięto przed budynkiem miejscowej remizy figurę Świętego Floriana, patrona strażaków, ufundowaną przez mieszkańców, a poświęconą przez ks. proboszcza Zbigniewa Szewczyka.

Wójt Gminy Trzyciąż, Roman Żelazny, pełniący także funkcję prezesa Zarządu Gminnego Związku OSP RP w Trzyciążu, wyraził słowa uznania dla druhów, podkreślając ich rolę w budowaniu bezpieczeństwa i solidarności lokalnej społeczności. Życzenia i gratulacje składali także przybyli goście: posłowie Agnieszka Ścigaj i Rafał Komarewicz, dyrektor generalny Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie Lucyna Gajda, zastępca Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie bryg. Michał Polak oraz pełniący obowiązki Komendanta Państwowej Powiatowej Straży Pożarnej w Olkuszu st. bryg. Marcin Maciora.

Uroczystość była okazją do wręczenia nagrody w dorocznym konkursie na album fotograficzno - historyczny „Majowe kapliczki i krzyże w gminie Trzyciąż”. Odebrała ją Kinga Cyganek z Zadroża.

czas na świętowanie

W części artystycznej wystąpiły dzieci ze Szkoły Podstawowej w Zadrożu, Włościańska Orkiestra Dęta z Zagórowej pod dyrekcją Grzegorza Martinsona, która m.in. akompaniowała Mai Kapinos podczas wykonywania utworu „Kwiat Jednej Nocy” oraz zespół Blu Rey. Imprezę zakończyła zabawa taneczna, podczas której nie zabrakło emocji: w konkursie tanecznym zwyciężyli Olga i Michał Kajca z Tarnawy.

Podczas uroczystości można był dokonać historycznych wpisów w Jubileuszowej Księdze OSP Tarnawa, spróbować regionalnych specjałów przygotowanych do degustacji przez tutejsze Koło Gospodyń Wiejskich lub skosztować grochówki z kuchni polowej zaprzyjaźnionych druhów z OSP Barbarka. Dzieci mogły skorzystać z atrakcji w postaci dmuchańców, trampolin, małych elektrycznych quadów, a także posmakować popcornu, waty cukrowej i lodów.

Tak się jakoś składa, że panowie rzadziej niż panie dożywają bardzo sędziwego wieku, nie dotyczy to jednak pana Jana Tabaka z Imbramowic, który 26 maja br. obchodził swoje setne urodziny. Z życzeniami dla dostojnego Jubilata pospieszyli przedstawiciele lokalnego samorządu, na czele z wójtem Romanem Żelaznym i przewodniczącym RG Przemysławem Czapnikiem. Miło nam donieść, że uroczy senior ma się znakomicie, co więcej – wciąż troszczy się o młodszą o 15 lat żonę, która jest leżąca i wymaga stałej opieki.

Pan Jan Tabak urodził się w Imbramowicach, jako syn Jana i Anieli z Kulisów, którzy dochowali się trzech synów i dwóch córek. Chociaż pracował zawodowo w wielu miejscach, jego największą miłością była praca na pięciohektarowym gospodarstwie należącym do jego rodziny.

– Rodzice zniechęcali mnie do żeniaczki bardzo długo i gonili od dziewczyn. Najważniejsza była praca, a tej nigdy nie brakowało w dość ubogim gospodarstwie. Nie mieliśmy ani stodoły, ani chlewa, ani porządnego domu, zostałem więc gospodarzem – udawało się dzięki ciężkiej pracy obrabiać pole, ale i wybudować dom i zabudowania gospodarcze, gdzie znalazła kąt cała rodzina. Hodowaliśmy krowy, konie, owce, uprawialiśmy pole, musiałem dorabiać w różnych miejscach, zawsze chętnie pomagałem innym… – opowiada pan Jan, który mimo niełatwego życia zdaje wciąż nie rozstawać się z optymizmem i pogodą ducha.

Kiedy zdecydował się na małżeństwo miał już ponad 40 lat. Poślubił młodszą o 15 lat Alinę Pawlik, z którą doczekali się dwóch córek.

– Tato był prawdziwą złotą rączką, umiał zrobić wszystko i był bardzo pracowity. Od nas też wymagał sporo – kiedy były żniwa, trzeba było robić dokąd praca nie była skończona – nawet w najgorszy upał, w samo południe, kiedy inni schodzili do cienia. Dbał o każdy kłos, ale nigdy nie pracował w niedzielę, szanując Dzień Pański, bo zawsze był bardzo religijny. W dzieciństwie bardzo lubiłam z nim spacerować – wędrowaliśmy po polach, a on zachwycał się urodą naszej pięknej okolicy – wspomina córka Renata.

Kiedy dzieci dorosły, wyjechały na studia, założyły rodziny i mieszkają poza Imbramowicami, państwo Tabakowie radzą sobie sami, wspomagani na co dzień przez dochodzącą opiekunkę oraz dojeżdżające córki i wnuki.

Znakomitą kondycję zawdzięcza pan Jan prawdopodobnie właśnie ciężkiej pracy, życiu w ruchu i pogodnemu usposobieniu, bo zapytany o receptę na długowieczność nie potrafi wskazać innej przyczyny. Nigdy nie stosował specjalnej diety – do dziś je to, co jadał przez całe życie i wciąż świetnie radzi sobie z codziennym funkcjonowaniem. - Na 80-te urodziny kupiliśmy tacie rower i jeszcze długo potem nim jeździł – wspomina pani Renata.

Tradycją jest, że dostojnych stulatków odwiedzają z życzeniami lokalni samorządowcy – tym razem kwiaty, tort urodzinowy i mnóstwo serdeczności zawieźli do Stulatka z Imbramowic wójt Roman Żelazny, przewodniczący Rady Gminy Przemysław Czapnik, sołtyska wsi Imbramowice Agata Gorgoń oraz kierowniczka USC Edyta Karlik. Nie zabrakło także przedstawiciela KRUS, kierownika placówki w Wolbromiu Grzegorza Tomsi, który osobiście dostarczył jubilatowi decyzję o zwiększeniu świadczeń należnych osobom po ukończeniu 100 lat.

Przyłączamy się do najlepszych życzeń dla Jubilata – zdrowia i wiele miłości od najbliższych!

(info.: UG w Trzyciąż)

Niedziela Palmowa, przypominająca wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy i rozpoczynająca najważniejszy okres roku liturgicznego – Wielki Tydzień, szczególnie uroczyście obchodzona jest zawsze w Klasztorze Sióstr Norbertanek w Imbramowicach. Jest to bowiem także odpust w tamtejszym Regionalnym Sanktuarium Męki Pańskiej. W tym roku procesji i odprawionej o godzinie 13 mszy świętej przewodniczył abp senior Wiktor Skworc, były metropolita katowicki. Wcześniej biskup poświęcił przyniesione przez wiernych palmy wielkanocne, symbolizujące w tradycji chrześcijańskiej odradzające się życie.

Uroczystości co roku gromadzą nie tylko parafian z Imbramowic, ale także liczne grono pielgrzymów i turystów, ciekawych oryginalnych tradycji. Przybywają na nie mieszkańcy w tradycyjnych ludowych strojach, obowiązkowa jest też asysta strażacka i orkiestra. Do świątyni wierni wchodzą w procesji prowadzonej przez asystę, poprzedzającą mężczyznę odgrywającego postać Chrystusa wjeżdżającego na osiołku do Jerozolimy. W tym dniu wierni nawiedzający świątynię mogą otrzymać łaskę odpustu zupełnego, a po zakończeniu liturgii odwiedzić odpustowe kramy, na których królowało rękodzieło i wypieki uzdolnionych pań z lokalnych Kół Gospodyń Wiejskich.